Παθήσεις
Οι τεχνικές με τις οποίες αντιμετωπίζονται ενδοσκοπικά οι παραπάνω παθήσεις συγκεντρώνονται στη σελίδα για την προηγμένη θεραπευτική ενδοσκόπηση.
>Το ιατρείο καλύπτει το ευρύτερο φάσμα της γαστροεντερολογίας και ηπατολογίας.
Πώς οργανώνονται οι παθήσεις του πεπτικού
Το πεπτικό σύστημα δεν είναι ένα όργανο αλλά μια αλυσίδα οργάνων που συνεργάζονται. Γι’ αυτό και το ίδιο σύμπτωμα, για παράδειγμα ο πόνος στην κοιλιά ή η δυσκαταποσία, μπορεί να προέρχεται από εντελώς διαφορετικά σημεία.
Οι παθήσεις ομαδοποιούνται παρακάτω ανά όργανο και ανά κατηγορία, ώστε να βρείτε ευκολότερα αυτό που σας αφορά.
Ανώτερο πεπτικό
Οισοφάγος και στομάχι. Εδώ ανήκουν η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση με τον οισοφάγο Barrett, οι διαταραχές κινητικότητας που προκαλούν δυσκαταποσία και θωρακικό άλγος, η ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα και η γαστρίτιδα με το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού.
Κατώτερο πεπτικό
Λεπτό και παχύ έντερο. Περιλαμβάνει τις ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσους, δηλαδή τη νόσο Crohn και την ελκώδη κολίτιδα, την κοιλιοκάκη, τα εκκολπώματα του παχέος εντέρου και τη δυσκοιλιότητα.
Ξεχωριστή θέση έχουν οι πολύποδες του εντέρου, γιατί η έγκαιρη αφαίρεσή τους είναι ο μηχανισμός με τον οποίο η κολονοσκόπηση προλαμβάνει τον καρκίνο αντί απλώς να τον διαγιγνώσκει.
Ήπαρ, χοληφόρα και πάγκρεας
Το λιπώδες ήπαρ είναι σήμερα η συχνότερη ηπατική πάθηση και συνδέεται με μεταβολικούς παράγοντες. Όταν συνοδεύεται από φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει σε ίνωση και κίρρωση, με επιπλοκές όπως οι κιρσοί οισοφάγου. Οι ιογενείς ηπατίτιδες παραμένουν σημαντική αιτία, με την ηπατίτιδα C να είναι πλέον ιάσιμη.
Στα χοληφόρα κυριαρχεί η λιθίαση, οι πέτρες στη χολή, που είναι και η συχνότερη αιτία οξείας παγκρεατίτιδας.
Λοιμώδεις νόσοι του πεπτικού
Οξείες γαστρεντερίτιδες που στη μεγάλη πλειονότητά τους υποχωρούν μόνες τους: νοροϊός, σαλμονέλλωση και το κλωστηρίδιο, το οποίο εμφανίζεται συνήθως μετά από λήψη αντιβιοτικών και έχει τη δική του αντιμετώπιση.
Ογκολογία πεπτικού
Ο καρκίνος του παχέος εντέρου, ο καρκίνος στομάχου, ο καρκίνος οισοφάγου, ο καρκίνος παγκρέατος, ο ηπατοκυτταρικός καρκίνος, ο καρκίνος των χοληφόρων και οι νευροενδοκρινείς όγκοι.
Κοινό στοιχείο σχεδόν όλων: τα πρώιμα στάδια είναι σιωπηλά. Γι’ αυτό ο προσυμπτωματικός έλεγχος και η διερεύνηση των σημείων συναγερμού μετράνε περισσότερο από την αναμονή συμπτωμάτων.
Συχνές ερωτήσεις
Από πού ξεκινά η διερεύνηση ενός πεπτικού συμπτώματος;
Από το ιστορικό και την κλινική εξέταση, που καθορίζουν ποια εξέταση χρειάζεται. Ένα σύμπτωμα όπως το κοιλιακό άλγος ή η αλλαγή στη συνήθεια του εντέρου μπορεί να προέρχεται από διαφορετικά όργανα, οπότε η σειρά των εξετάσεων έχει σημασία. Σε παρουσία σημείων συναγερμού, όπως απώλεια βάρους, αναιμία ή αίμα στα κόπρανα, η διερεύνηση γίνεται χωρίς αναμονή.
Ποια συμπτώματα δεν πρέπει να περιμένουν;
Ανεξήγητη απώλεια βάρους, αίμα στα κόπρανα ή μαύρα κόπρανα, δυσκαταποσία που επιδεινώνεται, επίμονοι έμετοι, σιδηροπενική αναιμία, ίκτερος και νυχτερινά συμπτώματα που ξυπνούν τον ασθενή. Αυτά χρειάζονται ιατρική εκτίμηση σύντομα, ανεξάρτητα από ηλικία.
Πότε ξεκινά ο προληπτικός έλεγχος για το παχύ έντερο;
Για άτομα μέσου κινδύνου στα 45 έτη, ανεξαρτήτως φύλου. Νωρίτερα και συχνότερα σε όσους έχουν οικογενειακό ιστορικό καρκίνου παχέος εντέρου ή πολυπόδων, κληρονομικό σύνδρομο ή φλεγμονώδη νόσο του εντέρου.
Τελευταία ενημέρωση περιεχομένου: Σεπτέμβριος 2026 (15/09/2026).
