Τι είναι η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Σύμφωνα με την συμφωνία του Μόντρεαλ η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση χαρακτηρίζεται από συμπτώματα ή και δομικές αλλαγές του οισοφάγου που προκαλούνται από παλινδρόμηση του περιεχομένου του στομάχου στον οισοφάγο και σχετίζονται με επιδείνωση της ποιότητας ζωής των ασθενών.

Ανάμεσα στον οισοφάγο και το στομάχι λειτουργεί ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας, ένας μυϊκός δακτύλιος που δρα σαν βαλβίδα. Όταν ο μηχανισμός αυτός αποδυναμωθεί, το περιεχόμενο του στομάχου ανεβαίνει προς τον οισοφάγο, του οποίου ο βλεννογόνος δεν διαθέτει την προστασία που έχει το στομάχι απέναντι στο οξύ.

Περιστασιακή παλινδρόμηση, ιδιαίτερα μετά από ένα βαρύ γεύμα, θεωρείται φυσιολογική. Όταν όμως τα επεισόδια είναι συχνά, επίμονα ή επηρεάζουν την καθημερινότητα, τότε πρόκειται για νόσο γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης.

Σας ταλαιπωρεί η παλινδρόμηση;Κλείστε ραντεβού με τον Δρ. Θωμαΐδη για εκτίμηση των συμπτωμάτων και έλεγχο για οισοφάγο Barrett.

Κλείστε ραντεβού

Συμπτώματα

Τα τυπικά συμπτώματα αφορούν άμεσα το πεπτικό:

  • Καούρα, δηλαδή αίσθημα καψίματος πίσω από το στέρνο, συχνά μετά το φαγητό ή στην κατάκλιση
  • Αναγωγές όξινου ή πικρού υγρού προς το στόμα
  • Πόνος ή δυσφορία στο επιγάστριο
  • Δυσκαταποσία, δηλαδή δυσκολία ή δυσφορία στην κατάποση
  • Ερυγές, φούσκωμα και αίσθημα βάρους μετά τα γεύματα

Υπάρχουν όμως και άτυπα, εξωοισοφαγικά συμπτώματα, τα οποία συχνά δεν αποδίδονται στην παλινδρόμηση και καθυστερούν τη διάγνωση:

  • Χρόνιος ξηρός βήχας, ιδιαίτερα νυχτερινός
  • Βράγχος φωνής, λαρυγγίτιδα και επίμονος πονόλαιμος
  • Συνεχής ανάγκη για καθαρισμό του λαιμού και αίσθημα κόμπου
  • Νυχτερινά επεισόδια πνιγμονής ή αφύπνιση με βήχα
  • Άσθμα που επιδεινώνεται ή δεν ελέγχεται εύκολα
  • Διάβρωση της αδαμαντίνης των δοντιών
  • Πονόλαιμος που επιμένει, φαρυγγίτιδα
  • Θωρακικός πόνος, αφού πρώτα αποκλειστεί καρδιολογικό αίτιο

Ορισμένα ευρήματα λειτουργούν ως σημάδια προσοχής και επιβάλλουν άμεση ενδοσκοπική διερεύνηση: επίμονη δυσκαταποσία, πόνος κατά την κατάποση, ανεξήγητη απώλεια βάρους, αναιμία, έμετος με αίμα ή μαύρα κόπρανα.

Πότε χρειάζεται γαστροσκόπηση

Δεν χρειάζεται κάθε ασθενής με καούρες ενδοσκόπηση. Χρειάζεται όμως άμεσα όταν υπάρχουν συμπτώματα συναγερμού:

  • Δυσκαταποσία ή οδυνόφαγία
  • Ανεξήγητη απώλεια βάρους
  • Αναιμία ή ένδειξη αιμορραγίας από το πεπτικό
  • Επίμονος έμετος
  • Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου οισοφάγου ή στομάχου
  • Συμπτώματα που επιμένουν παρά τη σωστή αγωγή
  • Μακροχρόνια συμπτώματα σε άτομα με πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου, ώστε να αναζητηθεί οισοφάγος Barrett

Η ενδοσκόπηση αποκλείει επίσης άλλες αιτίες που μιμούνται την παλινδρόμηση, όπως η ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα.

Παθογένεση

Η αιτία της παλινδρόμησης είναι πολυπαραγοντική, δηλαδή υπάρχουν συνήθως αρκετοί παράγοντες που εμπλέκονται στην αποδυνάμωση του φραγμού παλινδρόμησης.

Ο πιο σημαντικός είναι η αυθόρμητη χαλάρωση του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα μυ. Άλλοι συμβαλλόμενοι παράγοντες είναι η διαφραγματοκήλη, η διαταραχή της κινητικής λειτουργίας του οισοφάγου, η παχυσαρκία, η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση, η διαταραγμένη γαστρική κένωση και άλλοι.

Η όλη διαδικασία είναι σύνθετη και δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της έκτασης της παλινδρόμησης αφενός και της έντασης των συμπτωμάτων από την άλλη.

Στους παράγοντες που επιβαρύνουν προστίθενται επίσης το κάπνισμα, η αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ, τα βαριά ή λιπαρά γεύματα, η όψιμη λήψη τροφής πριν τον ύπνο, η εγκυμοσύνη και ορισμένα φάρμακα που χαλαρώνουν τον σφιγκτήρα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 10% των ασθενών με παλινδρόμηση σχηματίζουν ένα μεταπλαστικό, ανθεκτικό στα οξέα, βλεννογόνο στον κατώτερο οισοφάγο (οισοφάγος Barrett), και διατρέχουν δυνητικά αυξημένο κίνδυνο για την ανάπτυξη κακοήθειας (αδενοκαρκίνωμα).

Τι είναι ο οισοφάγος Barrett

Ο οισοφάγος Barrett είναι η αντικατάσταση του φυσιολογικού πλακώδους επιθηλίου του κατώτερου οισοφάγου από κυλινδρικό επιθήλιο εντερικού τύπου. Πρόκειται για προσαρμογή του βλεννογόνου στη χρόνια έκθεση σε οξύ.

Δεν είναι καρκίνος και δεν προκαλεί δικά του συμπτώματα. Είναι όμως προκαρκινική κατάσταση και ο βασικός παράγοντας κινδύνου για αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου, γι’ αυτό και τίθεται σε προγραμματισμένη παρακολούθηση.

Ο απόλυτος κίνδυνος εξέλιξης για τον μεμονωμένο ασθενή είναι μικρός. Η αξία της παρακολούθησης βρίσκεται στο ότι, όταν εμφανιστεί δυσπλασία, αντιμετωπίζεται ενδοσκοπικά και πλήρως.

Υπό τη συνεχή επίδραση του οξέος, το φυσιολογικό πλακώδες επιθήλιο του κατώτερου οισοφάγου αντικαθίσταται από κυλινδρικό επιθήλιο εντερικού τύπου. Η αλλοίωση αυτή ονομάζεται εντερική μεταπλασία και αποτελεί προσαρμογή του βλεννογόνου, η οποία όμως ενέχει κίνδυνο.

Ο κίνδυνος αυξάνεται όταν συνυπάρχουν και άλλοι παράγοντες, όπως το ανδρικό φύλο, η ηλικία άνω των 50 ετών, η παχυσαρκία, το κάπνισμα, η μακρά διάρκεια των συμπτωμάτων και το οικογενειακό ιστορικό.

Ο οισοφάγος Barrett αποτελεί τη μοναδική γνωστή προκαρκινική κατάσταση για το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου. Είναι σημαντικό όμως να τονιστεί ότι η διάγνωση δεν σημαίνει καρκίνο. Στις περιπτώσεις χωρίς δυσπλασία ο ετήσιος κίνδυνος εξέλιξης παραμένει χαμηλός, ενώ αυξάνεται σημαντικά όταν διαπιστωθεί δυσπλασία. Γι’ αυτό ακριβώς η συστηματική ενδοσκοπική παρακολούθηση είναι καθοριστική.

Διάγνωση

Το πιο σημαντικό διαγνωστικό μέτρο είναι η λήψη ενός λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού.

Επιπρόσθετα, σημαντικό ρόλο επιτελεί η γαστροσκόπηση, η οποία μπορεί να αποκαλύψει αλλοιώσεις όπως οισοφαγίτιδα με παλινδρόμηση συμπεριλαμβανομένων των επιπλοκών αυτής (στένωση, έλκος, αιμορραγία). Αξίζει να σημειωθεί ότι σε περίπου 60% των περιπτώσεων, ωστόσο, δεν υπάρχουν βλάβες του βλεννογόνου (η λεγόμενη μη διαβρωτική παλινδρόμηση, NERD).

Η γαστροσκόπηση έχει επίσης μεγάλη σημασία στη διάγνωση του οισοφάγου Barrett, καθώς αυτό μπορεί να γίνει μόνο ενδοσκοπικά (με βιοψίες). Για την ανίχνευση νεοπλαστικών αλλαγών του σε ασθενείς με οισοφάγο Barrett, χρησιμοποιούνται ειδικές τεχνικές χρωμοενδοσκόπησης και μεγεθυντικής ενδοσκόπησης που μας δίνουν πολύτιμες πληροφορίες.

Στις λειτουργικές διαγνωστικές εξετάσεις ανήκει και η pH-μετρία με εμπέδηση, η οποία επιτρέπει τη διαφοροποίηση μεταξύ όξινης και μη όξινης παλινδρόμησης, ειδικά σε ανθεκτικούς στη θεραπεία ασθενείς.

Συμπληρωματικά, η μανομετρία οισοφάγου αξιολογεί τη λειτουργία του σφιγκτήρα και την κινητικότητα του οισοφάγου, ιδιαίτερα όταν εξετάζεται το ενδεχόμενο χειρουργικής αντιμετώπισης.

Παρακολούθηση του Barrett

Η συχνότητα καθορίζεται από το μήκος του τμήματος. Σύμφωνα με τη θέση της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Γαστρεντερολογικής Ενδοσκόπησης (ESGE):

  • Ακανόνιστη Z γραμμή ή τμήμα μικρότερο του 1 cm. Δεν συνιστώνται ούτε βιοψίες ρουτίνας ούτε ενδοσκοπική παρακολούθηση.
  • Barrett από 1 έως λιγότερο από 3 cm. Επανέλεγχος κάθε 5 χρόνια.
  • Barrett από 3 έως λιγότερο από 10 cm. Επανέλεγχος κάθε 3 χρόνια.

Η παρακολούθηση γίνεται με ενδοσκόπιο υψηλής ανάλυσης και συστηματικές βιοψίες κατά πρωτόκολλο. Ασθενείς με ορατή βλάβη που αποδεικνύεται δυσπλασία ή πρώιμος καρκίνος παραπέμπονται σε εξειδικευμένο κέντρο.

Η διάγνωση του Barrett συνεπάγεται συστηματική παρακολούθηση. Ορίζεται πρόγραμμα επαναληπτικών γαστροσκοπήσεων με στοχευμένες βιοψίες, ώστε να εντοπιστεί έγκαιρα τυχόν δυσπλασία. Το χρονικό διάστημα εξατομικεύεται με βάση την έκταση του Barrett και το ιστολογικό εύρημα. Παράλληλα, συνιστάται σταθερή αγωγή για τον έλεγχο της παλινδρόμησης.

Δυσπλασία: η ενδοσκοπική αντιμετώπιση

Εδώ έχει αλλάξει ριζικά η πρακτική. Παλαιότερα η δυσπλασία υψηλού βαθμού οδηγούσε σε οισοφαγεκτομή. Σήμερα αντιμετωπίζεται ενδοσκοπικά, με το όργανο να παραμένει στη θέση του:

  • Αφαίρεση της ορατής βλάβης με βλεννογόνια εκτομή (EMR) ή υποβλεννογόνια εκτομή (ESD), ώστε να ληφθεί πλήρες δείγμα και να εκτιμηθεί το βάθος διήθησης.
  • Καταστροφή του υπόλοιπου τμήματος Barrett, συνήθως με ραδιοσυχνότητες, ώστε να μην απομείνει επιθήλιο που μπορεί να εξελιχθεί.

Στόχος είναι η πλήρης εξάλειψη τόσο της δυσπλασίας όσο και της εντερικής μεταπλασίας, με ενδοσκοπική επιτήρηση στη συνέχεια.

Όταν στον οισοφάγο Barrett διαπιστωθεί δυσπλασία ή πρώιμη νεοπλασματική βλάβη, η αντιμετώπιση είναι σήμερα ενδοσκοπική και όχι χειρουργική. Με ενδοσκοπική βλεννογόνια εκτομή (EMR) ή ενδοσκοπική υποβλεννογόνια εκτομή (ESD) η βλάβη αφαιρείται πλήρως, χωρίς ανάγκη αφαίρεσης του οισοφάγου. Η επιλογή της τεχνικής εξαρτάται από την έκταση και τα χαρακτηριστικά της βλάβης και προϋποθέτει εξειδίκευση στην επεμβατική ενδοσκόπηση.

Θεραπεία της παλινδρόμησης

Μέτρα καθημερινότητας. Απώλεια βάρους όπου υπάρχει περίσσεια, μικρότερα γεύματα, αποφυγή δείπνου τις τελευταίες τρεις ώρες πριν τον ύπνο, ανύψωση της κεφαλής του κρεβατιού, διακοπή καπνίσματος, περιορισμός αλκοόλ. Είναι μέτρα με πραγματικό, μετρήσιμο αποτέλεσμα και όχι απλές συστάσεις.

Φαρμακευτική αγωγή. Οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων αποτελούν τη βάση. Λαμβάνονται πριν από το γεύμα, στη μικρότερη δόση που ελέγχει τα συμπτώματα, και επανεκτιμώνται περιοδικά αντί να συνεχίζονται επ’ αόριστον χωρίς έλεγχο.

Σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές η αγωγή με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων (PPI) αποτελεί την θεραπεία εκλογής σε ασθενείς με παλινδρομική νόσο. Έτσι, ανάλογα με τη σοβαρότητα της οισοφαγίτιδας παρατηρείται ίαση στο 80 έως 95% των περιπτώσεων εντός περίπου έξι έως οκτώ εβδομάδων.

Για την μακροχρόνια προφύλαξη κατά της υποτροπής, οι PPI αντιπροσωπεύουν την κυρίαρχη μορφή θεραπείας, αλλά με μειωμένη δοσολογία. Σε ασθενείς με εξωοισοφαγικές εκδηλώσεις όπως βήχα, καθαρισμό του λαιμού, λαρυγγίτιδα η αποτελεσματικότητα των PPI αποτελεί αντικείμενο σύγχρονων μελετών.

Επεμβατικές επιλογές. Εξετάζονται σε επιλεγμένους ασθενείς με τεκμηριωμένη νόσο που δεν ελέγχεται φαρμακευτικά, ή σε όσους δεν επιθυμούν μακροχρόνια αγωγή.

Η χειρουργική θεραπεία της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης είναι αποτελεσματική για μια μικρή μερίδα του πληθυσμού. Στο πλαίσιο των επεμβάσεων που γίνονται σήμερα αποκλειστικά λαπαροσκοπικά η λειτουργικότητα του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα αποκαθίσταται (μερικώς ή πλήρως) με θολοπλαστική.

Νεότερες χειρουργικές επεμβάσεις όπως η ηλεκτρική διέγερση ή η τοποθέτηση μαγνητικού δακτυλίου γύρω από τον κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα αναμένεται να αξιολογηθούν σε μακροχρόνιες μελέτες.

Για μια πιο πρακτική προσέγγιση στα συμπτώματα, δείτε και το άρθρο Καούρες και παλινδρόμηση: πότε είναι συμπτώματα για οισοφάγο Barrett.

Όταν στο έδαφος Barrett αναπτυχθεί δυσπλασία ή πρώιμο καρκίνωμα, η αφαίρεση γίνεται ενδοσκοπικά. Δείτε την εκτομή πρώιμου αδενοκαρκινώματος.

Διατροφή και τρόπος ζωής

Η τροποποίηση του τρόπου ζωής αποτελεί τη βάση κάθε θεραπευτικού σχήματος και σε ήπιες μορφές μπορεί να επαρκεί από μόνη της. Η διατροφή δεν θεραπεύει την παλινδρόμηση, μειώνει όμως σημαντικά τη συχνότητα και την ένταση των συμπτωμάτων.

Τροφές που τυπικά επιδεινώνουν τα ενοχλήματα:

  • Λιπαρά και τηγανητά φαγητά
  • Σοκολάτα, καφές και ροφήματα με καφεΐνη
  • Ντομάτα και προϊόντα ντομάτας, εσπεριδοειδή και ξίδι
  • Πικάντικα και έντονα καρυκευμένα φαγητά
  • Ανθρακούχα ποτά, αλκοόλ και μέντα

Εξίσου σημαντικές, και συχνά πιο αποτελεσματικές από την επιλογή τροφών, είναι οι συνήθειες γύρω από το φαγητό: μικρότερες μερίδες, αργό φαγητό, αποφυγή του δείπνου αργά το βράδυ και όρθια στάση για δύο έως τρεις ώρες μετά το γεύμα. Βοηθούν επίσης η ανύψωση του κεφαλιού του κρεβατιού, η απώλεια βάρους όπου χρειάζεται και η διακοπή του καπνίσματος. Η ανταπόκριση διαφέρει από άτομο σε άτομο, οπότε αξίζει να εντοπίσετε τις δικές σας τροφές που πυροδοτούν τα συμπτώματα.

Η έγκαιρη διάγνωση, ο σωστός έλεγχος της παλινδρόμησης και η συστηματική παρακολούθηση όταν υπάρχει οισοφάγος Barrett αποτρέπουν τις επιπλοκές και διασφαλίζουν καλή ποιότητα ζωής. Για την αξιολόγηση των συμπτωμάτων και τον σχεδιασμό της κατάλληλης αντιμετώπισης, συνιστάται επικοινωνία με εξειδικευμένο γαστρεντερολόγο.

Συχνές ερωτήσεις

Όχι. Είναι αλλαγή του επιθηλίου του κατώτερου οισοφάγου, προσαρμογή στη χρόνια έκθεση σε οξύ, και δεν προκαλεί δικά του συμπτώματα. Θεωρείται όμως προκαρκινική κατάσταση και αποτελεί τον βασικό παράγοντα κινδύνου για αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου. Ο απόλυτος κίνδυνος για τον μεμονωμένο ασθενή είναι μικρός, και ακριβώς γι’ αυτό η προγραμματισμένη παρακολούθηση είναι που κάνει τη διαφορά.

Εξαρτάται από το μήκος του τμήματος. Κατά τη θέση της ESGE, για ακανόνιστη Z γραμμή ή τμήμα μικρότερο του ενός εκατοστού δεν συνιστάται ενδοσκοπική παρακολούθηση ούτε βιοψίες ρουτίνας. Για Barrett από 1 έως λιγότερο από 3 cm ο επανέλεγχος γίνεται κάθε 5 χρόνια, και για 3 έως λιγότερο από 10 cm κάθε 3 χρόνια. Το πρόγραμμα εξατομικεύεται από τον γαστρεντερολόγο.

Όχι. Χρειάζεται όμως όταν υπάρχουν συμπτώματα συναγερμού, δηλαδή δυσκαταποσία, απώλεια βάρους, αναιμία, ένδειξη αιμορραγίας ή επίμονος έμετος, καθώς και όταν τα συμπτώματα επιμένουν παρά τη σωστή αγωγή. Επιπλέον, σε μακροχρόνια συμπτώματα με παράγοντες κινδύνου, η ενδοσκόπηση γίνεται για να αναζητηθεί οισοφάγος Barrett.

Στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων όχι πλέον. Η ορατή βλάβη αφαιρείται ενδοσκοπικά με βλεννογόνια ή υποβλεννογόνια εκτομή, ώστε να εκτιμηθεί το βάθος, και το υπόλοιπο τμήμα Barrett καταστρέφεται συνήθως με ραδιοσυχνότητες. Ο οισοφάγος διατηρείται. Η οισοφαγεκτομή επιφυλάσσεται για περιπτώσεις με βαθύτερη διήθηση.

Τα πιο συχνά ένοχα τρόφιμα είναι τα λιπαρά και τηγανητά, η σοκολάτα, ο καφές, η ντομάτα και τα εσπεριδοειδή, τα πικάντικα φαγητά, τα ανθρακούχα ποτά, το αλκοόλ και η μέντα. Εξίσου σημαντικές είναι όμως οι συνήθειες: μικρότερες μερίδες, αργό φαγητό και αποφυγή του δείπνου αργά το βράδυ. Η ευαισθησία διαφέρει από άτομο σε άτομο, οπότε αξίζει να καταγράψετε ποια τρόφιμα σας επηρεάζουν προσωπικά.

Εξαρτάται από την περιεκτικότητα σε λιπαρά. Το άπαχο γιαούρτι είναι γενικά καλά ανεκτό και για πολλούς λειτουργεί καταπραϋντικά, ενώ το πλήρες μπορεί να επιβραδύνει την κένωση του στομάχου και να επιδεινώσει τα συμπτώματα. Δεν υπάρχει κανόνας που να ισχύει για όλους, γι’ αυτό η προσωπική ανοχή είναι ο καλύτερος οδηγός.

Ναι. Αυτά είναι τα λεγόμενα άτυπα ή εξωοισοφαγικά συμπτώματα και είναι συχνότερα από όσο πιστεύεται. Το περιεχόμενο που φτάνει στον φάρυγγα και στον λάρυγγα μπορεί να προκαλέσει χρόνιο ξηρό βήχα, βράγχος φωνής, λαρυγγίτιδα, επίμονο πονόλαιμο ή συνεχή ανάγκη για καθαρισμό του λαιμού. Επειδή δεν συνοδεύονται πάντα από καούρα, συχνά αποδίδονται λανθασμένα σε άλλες αιτίες.

Ναι, και μάλιστα είναι πολύ συχνό. Σε περίπου 60% των περιπτώσεων η γαστροσκόπηση δεν δείχνει βλάβες του βλεννογόνου. Αυτή η μορφή ονομάζεται μη διαβρωτική παλινδρόμηση (NERD) και είναι εξίσου υπαρκτή. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η pH-μετρία με εμπέδηση τεκμηριώνει αντικειμενικά τα επεισόδια παλινδρόμησης.

Ο οισοφάγος Barrett είναι η αντικατάσταση του φυσιολογικού βλεννογόνου του κατώτερου οισοφάγου από μεταπλαστικό επιθήλιο εντερικού τύπου, λόγω χρόνιας παλινδρόμησης. Δεν είναι καρκίνος και δεν σημαίνει ότι θα εμφανιστεί καρκίνος. Ο κίνδυνος εξέλιξης παραμένει χαμηλός όταν δεν υπάρχει δυσπλασία, αυξάνεται όμως εφόσον αυτή διαπιστωθεί. Γι’ αυτό χρειάζεται τακτική ενδοσκοπική παρακολούθηση με βιοψίες.

Μόνο ενδοσκοπικά, με γαστροσκόπηση και λήψη βιοψιών. Δεν υπάρχει άλλη μέθοδος που να τον τεκμηριώνει. Για την ανίχνευση πρώιμων νεοπλαστικών αλλαγών χρησιμοποιούνται ειδικές τεχνικές χρωμοενδοσκόπησης και μεγεθυντικής ενδοσκόπησης, που αναδεικνύουν διακριτικές αλλοιώσεις και κατευθύνουν τις βιοψίες με ακρίβεια.

Η γαστροσκόπηση συνιστάται όταν τα συμπτώματα είναι επίμονα ή υποτροπιάζουν παρά τη θεραπεία, όταν διαρκούν πολλά χρόνια, ή όταν υπάρχουν σημάδια προσοχής: δυσκολία στην κατάποση, πόνος κατά την κατάποση, ανεξήγητη απώλεια βάρους, αναιμία ή αιμορραγία. Συνιστάται επίσης σε άτομα με πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου για οισοφάγο Barrett.

Η αγωγή με αναστολείς αντλίας πρωτονίων επιτυγχάνει ίαση της οισοφαγίτιδας στο 80 έως 95% των περιπτώσεων μέσα σε έξι έως οκτώ εβδομάδες. Για την πρόληψη της υποτροπής συχνά συνεχίζεται μακροχρόνια, με μειωμένη δοσολογία. Η διάρκεια και η δόση καθορίζονται πάντα από τον ιατρό και δεν πρέπει να τροποποιούνται αυθαίρετα.

Στην ύπτια θέση χάνεται η βοήθεια της βαρύτητας, που κρατά το περιεχόμενο του στομάχου στη θέση του, ενώ παράλληλα μειώνονται η παραγωγή σάλιου και οι καταποτικές κινήσεις που καθαρίζουν τον οισοφάγο. Γι’ αυτό βοηθά η αποφυγή του φαγητού για δύο έως τρεις ώρες πριν τον ύπνο και η ανύψωση του κεφαλιού του κρεβατιού.

Όχι. Η χειρουργική θεραπεία είναι αποτελεσματική για μια μικρή μόνο μερίδα του πληθυσμού και επιφυλάσσεται για συγκεκριμένες ενδείξεις. Οι επεμβάσεις γίνονται σήμερα λαπαροσκοπικά ή και ρομποτικά, με αποκατάσταση της λειτουργικότητας του σφιγκτήρα μέσω θολοπλαστικής. Στη μεγάλη πλειονότητα των ασθενών, η φαρμακευτική αγωγή σε συνδυασμό με αλλαγές στον τρόπο ζωής επαρκεί.

Πηγές

Στείλτε το αίτημά σας

Συμπληρώστε τα στοιχεία σας και θα επικοινωνήσουμε μαζί σας για τον προγραμματισμό του ραντεβού.

Τελευταία ενημέρωση περιεχομένου: Σεπτέμβριος 2026 (22/09/2026).